کارگاه نمایشنامه نویسی نوجوانان

شرح صحنه:[دو مجسمه از یک زن و یک مرد در جلو صحنه و رو به تماشاچیان قرار دارد.مجسمه ی زن در سمت چپ و مجسمه ی مرد در سمت راست صحنه قرار دارد.دیوارهای صحنه با رنگ های سیاه و سفید و به شکل های عجیب و نامفهوم نقاشی شده است .از سمت راست صحنه یک زن و از سمت چپ صحنه یک مرد هم زمان با هم وارد می شوند(زن کنار مجسمه ی مرد می ایستد ومرد در کنار مجسمه ی زن).صدای موسیقی کم می شود.زن و مرد هماهمنگ با هم قدم برمیدارند و نزدیک مجسمه ها می ایستند.زن لباس بلند و سفید و مرد نیز لباسهای یکدست و مشکی  پوشیده  است.زن کلاه سفیدی که با گلهای صورتی کم حال تزیین شده است و مرد نیز کلاه مشکی بر سردارد.موزیک قطع میشود.]

مرد:«آه...به راستی که بی نظیر است»[نگاهش به سمت مجسمه ی زن است.]

زن:«آری چنین است...ومن تا به حال چنین چیزی را ندیده بودم.»[نگاهش به سمت مجسمه ی مرد است]

 زن:«باور نمی کنم این همان خاکی است که چهل شبانه روز بر سردر بهشت بود و ما را متحیر ساخته بود»

مرد:[در ادامه ی حرف های زن]«همان خاکی که از ابر کرم باران محبت را بر رویش ریختند و خاک را گل کردند.»

مرد:«گمان میکنم اتفاق عجیبی قرار است بیافتد»[متفکرانه]

زن:«عجیب تر از این هم مگر میشود؟[با ذوق و شوق]...[کمی فکر میکند]...اما اری وجود مرا هم ترسی فرا گرفت...نمیدانم از چیست...»

مرد:«به این مجسمه ها نگاه کنید...قیافه شان عجیب به نظر میرسد...انگار کمی به ما شباهت دارند.اینطور نیست؟»

زن کمی فکر میکند و نگاه دقیقی به مجسمه ها می اندازد:«آه...آقا خواهش میکنم...این چه حرفی است که میزنید؟...[خنده ای بلند سر میدهد]...شبیه ما...[در میان خنده]به خنده اش ادامه میدهد و رو به تماشاچیان و پشت به مجسمه ها قرار میگیرد.

زن:«گمان میکنم شما هنوز چیزی را نمیدانید؟»[با تکبر]

مرد:«چیزی را نمیدانم؟[با تعجب]مثلا چه چیز را؟؟؟»[با کمی ترس]

زن:«خوب...مثلا نمیدانید که کار این مجسمه های گلی هنوز به پایان نرسیده است.»

.....

بررسی اجمالی و نقد نمایشنامه :

                                                      موفق باشید